به نوشت

تراوش های خودنویسی با جوهر دیجیتال

خودش بود!

عين خودش بود! همون قد و قواره- همون فرم لباس- همون سن و سال- درست همون طور که اولين بار ۱۱ سال پيش تو خيابون طالقانی ديده بودمش. صداش کردم .. با چشم های گرد شده بهم نگاه کرد- نه چشماش مثل اون نبود.

با خودم گفتم َ ببين اگر همون قد ديگه که از اون موقع گذشته بازم بگذره- دخترش اينقدی ميشه!!! ُ  

  
نویسنده : UB ; ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ مهر ۱۳۸۳
تگ ها :