به نوشت

تراوش های خودنویسی با جوهر دیجیتال

هويه عزيز!

آخی - چه مزه کرد. شايد ۵ سال بود که اينجوری تو هويه و اسکوپ و ... اينجوری غرق نشده بودم. بوی هويه-رنگ صفحه اسکوپ - صدای قلع کش - غرق شدن تو ديتا شيت - گيج بازی های حين کار (اينکه مثل من ۸ تا TIP120 رو ۹ تا بشمری و هاج و واج بمونی که نهمی رو برا ی چی گذاشتن) - اينکه يادت بره بايد ناهار بخوری- اينکه يک دفعه متوجه بشی يادت رفته بغل دستی طفل معصوم فارسی بلد نيست و هيچی از توضيحاتت رو نفهميده- اينکه يکدفه شيطون نازل بشه (اين اصطلاحه) و با يک اشاره کارت رو آسون کنه- خازنی که بعدش بجای قند تو دهنت می گذاری .... وای چه مزه کرد.... نوش جونم!!!    

  
نویسنده : UB ; ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٠ مهر ۱۳۸۳
تگ ها :