به نوشت

تراوش های خودنویسی با جوهر دیجیتال

بسلامت!

 

دو هفته پيش در باره التهابی که از رفتن يا نرفتن داشت نوشتم- حالا رفتنی شد...

آدم هايی هستند که بعد از سالها آشنايی و رفت و آمد فقط يک آشنا هستند و آدمهايی که بعد از اولين ملاقات يک دوست ديرين. از اينکه چنين موجود نازنينی از ما دور می شود دلم خيلی خيلـــــــــی خیـلــــــــــــــــــــــــــــــــــی گرفت ولی مغزم می داند که بایـد رفتن را دوباره بيازمايد. حيف بود که اينهمه نشاط؛ صفا و صداقت در حسرت بسوزد. نمی دانم در آينده چه حسی نسبت به اين رفتن داشته باشد ولی برايش آرزوی بهترين فردا ها را دارم.

بسلامت.   

 

  
نویسنده : UB ; ساعت ٧:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ مهر ۱۳۸٢
تگ ها :