به نوشت

تراوش های خودنویسی با جوهر دیجیتال

نوعی جنون؟

پنج شنبه بعد از ظهر بود؛ نگاهی به ساعت گوشه مونيتور کردم و يک چرتکه انداختم. سی و سه ساعت بود که داشتم کار می کردم؛ صفحه مونيتور پر شده بود از خط های عجيب و قريب و من در ذهن خودم گذر سيگنال ها روی آنها مرور می کردم. هنوز ۳ ساعت با معمول دوران خوش پر کاری فاصله داشتم؛ اصلا هم خسته نبودم. فکر می کردم می توانم ساعتها ادامه دهم و از کارم لذت ببرم .... لعنت بر برقی که بيموقع قطع شود!! 

  
نویسنده : UB ; ساعت ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸٢
تگ ها :